BCDN Verhalen

Ik heb niets aan mensen die op een waakvlammetje staan

By mei 17, 2019 No Comments

In BCDN Verhalen laten we ondernemers aan het woord. Over hun successen, leermomenten én hun kijk op ondernemerschap. In deze editie Elske Doets (1973) uit Bergen: directeur-eigenaar van Jan Doets America Tours en Zakenvrouw van het jaar 2017. ‘Balans zoeken? Onzin, je kunt pas excelleren als je keuzes maakt.’

 Als kind ging ze al volledig haar eigen weg. Reed ze op haar oranje fietsje door Bergen op zoek naar avontuur, nieuwe ontdekkingen. De straat uit, het onbekende tegemoet. Toen ze acht was, wist ze al precies wat ze later wilde (en dat is nog altijd niet veranderd). ‘Mijn zus speelde met poppen. Dat was niets voor mij. Bij mij gingen gelijk de armen en de benen eraf: even kijken wat zo’n pop kan. Nee, ik wilde ondernemer worden. Net als mijn vader. Niet dat ik wist wat dat inhield. Maar dat je alles zelf bepaalde, leek me wel wat.’

Gelopen koers

‘Al vanaf mijn veertiende werkte ik bij mijn vader als parttime vakantiekracht. Een gelopen koers denk je dan. Maar ook hier trok ik weer mijn eigen plan: ik ging Nederlands recht studeren. Een heerlijke tijd gehad, veel geleerd. Maar toen ik met mijn bul onder de arm de Universiteit verliet, zei mijn gevoel dat ik een andere weg op moest. Waarom advocaat worden en de hele dag problemen van anderen oplossen? Ik wilde zelf creëren, zelf ontdekken. Zo kwam de focus toch op zaak van mijn vader te liggen.’

Kies voor je gut-feeling

‘Ik was achtentwintig toen ik voor miljoenen mijn vaders bedrijf overnam. Je wil niet weten hoeveel mensen me vroegen: ‘weet je dit nou wel zeker?’ Inclusief mijn moeder. Die vindt het nog altijd maar niks wat ik doe. Natuurlijk, ik vond het spannend, maar mijn gevoel zei: doen! En ik was ervan overtuigd dat ik het kon. Dit is wat ik jonge ondernemers graag meegeef: denk niet teveel na, laat je niet weerhouden door je omgeving, kies voor je gut-feeling. Daarna is het een kwestie van doen. Daar heb je echt geen managementopleiding voor nodig.’

Geen waakvlammetjes

‘Mijn vader was van de oude stempel. Hij stuurde het bedrijf directief aan. Dit wilde ik anders. Meer gelijkwaardigheid, meer ruimte voor de talenten van anderen. Bij Jan Doets beloven we mensen dé perfecte vakantiebeleving. Als je bij ons een reis boekt, koop je zo’n twintig diensten. Die moeten allemaal pérfect zijn. Dit begint bij onze mensen. Ik heb niets aan mensen die slechts vijftig procent van hun capaciteiten benutten, die door organisatiestructuren en glazen plafonds op een waakvlammetje staan. Mijn taak is om ervoor te zorgen dat alle medewerkers de ruimte krijgen om te excelleren. Zodat ze blij zijn, lekker aan het werk kunnen en samen een bedrijf laten groeien.’

Balanstrutje

‘Excelleren begint bij krachtige keuze maken. Knap lastig in een maatschappij waarin alles maar leuk moet zijn. Je moet een leuke moeder zijn, een leuke partner, een leuke vriendin, een leuke dochter én ook nog eens leuk yoga doen. Maar als je dit allemaal op je neemt, word je een balanstrut die veel doet, maar wel alles middelmatig. We moeten leren dat niet alles leuk hoeft te zijn. Je hebt focus nodig. Doe ik ook. In mijn leven richt ik me op drie dingen: mijn gezin, mijn bedrijf én mijn lijf. Nee, ik ga niet een hele middag met vriendinnen high tea doen of een avond gezellig op een yoga-mat liggen. Alles wat ik doe staat in het teken van mijn focuspunten.’

Young Lady Business Academy

‘Veel jonge vrouwen dromen van carrière waarin hun kwaliteiten maximaal tot uiting komen en gezien en gewaardeerd wordt. Dit is in ons land niet vanzelfsprekend. Een vrouw die haar ambities uitspreekt, krijgt al tijdens haar opleiding te horen: zou je dat wel doen; wat nu als je kinderen wilt? We roepen dan wel dat we op drempel van een nieuw tijdperk staan, maar in wezen leven we nog in een traditionele wereld. Als man mag je ambities koesteren. Die van de vrouw komen op een tweede plan. Het is één van de redenen dat ik de Young Lady Business Academy heb opgericht. Om jonge vrouwen te inspireren. Om te laten zien dat je als vrouw carrière kunt maken zonder dat je een ijspegel wordt. En dat je prima carrière kunt maken mét een gezin.’

Curling-ouders

‘Want dat is dan de vraag die je krijgt hè: hoe combineer je dat met je gezin? Nou, ik heb twee zoons én ze komen niets tekort. Kinderen krijg je namelijk met z’n tweeën. Mijn man die ook ondernemer is, is volop betrokken bij de opvoeding. Samen kom je een heel eind. Daarnaast zijn we geen curling-ouders. Een gezin runnen lijkt op een bedrijf runnen. Je hebt evenwicht nodig zijn tussen loslaten en aandacht geven. Nee, ik hoef niet alles voor ze te regelen, ervoor te zorgen dat hun leventje perfect is. Moeten ze zelf ontdekken. Als ze een keer op hun bek gaan, dan leren ze daar weer van. Worden ze groot van.’

Verliefd op Canada

‘In 1995 werd ik op slag verliefd op Canada. Wat mij, naast de prachtige natuur en de ongereptheid, zo betovert aan dit land zijn de mensen. Oprecht en open. Geen gestress, geschreeuw en gehaast. Misschien komt het door de harde omstandigheden. Min 30, sneeuwstormen, onweer: er is geen Canadees die je hoort piepen. Een code oranje die het halve land stillegt? Kennen ze niet. Klagen over het weer? Doen ze niet. Daar treed je sneeuw en kou tegemoet. Daar word je uitgenodigd om te excelleren. Misschien is het ook daarom dat veel Canadezen zachter in het leven staan. Ze denken in dankbaarheid, mogelijkheden en het vieren van het leven. In plaats van altijd denken in wat er mis is.’

Elke dag champagne

Ik geef niet om uiterlijkheden. Tuurlijk, ik kleed me graag goed. Ik rijd een mooie auto. Maar het kan me niet schelen welk merk het is, of welke motor er onder de motorkap zit. Wat ik wel doe is me blijven verwonderen en openstaan voor je omgeving. Voor de mensen die je ontmoet, de inspirerende verhalen die je hoort. Ik ben vooral ontzettend dankbaar voor wat er op mijn pad komt. Sinds 2004 is het mijn streven om dagelijks één glas champagne te drinken om de dag te vieren. Daar word ik blij van. Wat dat betreft ben ik nog altijd dat kleine meisje op dat oranje fietsje. Nieuwsgierig, op zoek naar avontuur. Maar ook in staat om intens gelukkig te worden van een mooi vogeltje dat voorbij vliegt.’