Category

BCDN Verhalen

Ik heb niets aan mensen die op een waakvlammetje staan

By | BCDN Verhalen

In BCDN Verhalen laten we ondernemers aan het woord. Over hun successen, leermomenten én hun kijk op ondernemerschap. In deze editie Elske Doets (1973) uit Bergen: directeur-eigenaar van Jan Doets America Tours en Zakenvrouw van het jaar 2017. ‘Balans zoeken? Onzin, je kunt pas excelleren als je keuzes maakt.’

 Als kind ging ze al volledig haar eigen weg. Reed ze op haar oranje fietsje door Bergen op zoek naar avontuur, nieuwe ontdekkingen. De straat uit, het onbekende tegemoet. Toen ze acht was, wist ze al precies wat ze later wilde (en dat is nog altijd niet veranderd). ‘Mijn zus speelde met poppen. Dat was niets voor mij. Bij mij gingen gelijk de armen en de benen eraf: even kijken wat zo’n pop kan. Nee, ik wilde ondernemer worden. Net als mijn vader. Niet dat ik wist wat dat inhield. Maar dat je alles zelf bepaalde, leek me wel wat.’

Gelopen koers

‘Al vanaf mijn veertiende werkte ik bij mijn vader als parttime vakantiekracht. Een gelopen koers denk je dan. Maar ook hier trok ik weer mijn eigen plan: ik ging Nederlands recht studeren. Een heerlijke tijd gehad, veel geleerd. Maar toen ik met mijn bul onder de arm de Universiteit verliet, zei mijn gevoel dat ik een andere weg op moest. Waarom advocaat worden en de hele dag problemen van anderen oplossen? Ik wilde zelf creëren, zelf ontdekken. Zo kwam de focus toch op zaak van mijn vader te liggen.’

Kies voor je gut-feeling

‘Ik was achtentwintig toen ik voor miljoenen mijn vaders bedrijf overnam. Je wil niet weten hoeveel mensen me vroegen: ‘weet je dit nou wel zeker?’ Inclusief mijn moeder. Die vindt het nog altijd maar niks wat ik doe. Natuurlijk, ik vond het spannend, maar mijn gevoel zei: doen! En ik was ervan overtuigd dat ik het kon. Dit is wat ik jonge ondernemers graag meegeef: denk niet teveel na, laat je niet weerhouden door je omgeving, kies voor je gut-feeling. Daarna is het een kwestie van doen. Daar heb je echt geen managementopleiding voor nodig.’

Geen waakvlammetjes

‘Mijn vader was van de oude stempel. Hij stuurde het bedrijf directief aan. Dit wilde ik anders. Meer gelijkwaardigheid, meer ruimte voor de talenten van anderen. Bij Jan Doets beloven we mensen dé perfecte vakantiebeleving. Als je bij ons een reis boekt, koop je zo’n twintig diensten. Die moeten allemaal pérfect zijn. Dit begint bij onze mensen. Ik heb niets aan mensen die slechts vijftig procent van hun capaciteiten benutten, die door organisatiestructuren en glazen plafonds op een waakvlammetje staan. Mijn taak is om ervoor te zorgen dat alle medewerkers de ruimte krijgen om te excelleren. Zodat ze blij zijn, lekker aan het werk kunnen en samen een bedrijf laten groeien.’

Balanstrutje

‘Excelleren begint bij krachtige keuze maken. Knap lastig in een maatschappij waarin alles maar leuk moet zijn. Je moet een leuke moeder zijn, een leuke partner, een leuke vriendin, een leuke dochter én ook nog eens leuk yoga doen. Maar als je dit allemaal op je neemt, word je een balanstrut die veel doet, maar wel alles middelmatig. We moeten leren dat niet alles leuk hoeft te zijn. Je hebt focus nodig. Doe ik ook. In mijn leven richt ik me op drie dingen: mijn gezin, mijn bedrijf én mijn lijf. Nee, ik ga niet een hele middag met vriendinnen high tea doen of een avond gezellig op een yoga-mat liggen. Alles wat ik doe staat in het teken van mijn focuspunten.’

Young Lady Business Academy

‘Veel jonge vrouwen dromen van carrière waarin hun kwaliteiten maximaal tot uiting komen en gezien en gewaardeerd wordt. Dit is in ons land niet vanzelfsprekend. Een vrouw die haar ambities uitspreekt, krijgt al tijdens haar opleiding te horen: zou je dat wel doen; wat nu als je kinderen wilt? We roepen dan wel dat we op drempel van een nieuw tijdperk staan, maar in wezen leven we nog in een traditionele wereld. Als man mag je ambities koesteren. Die van de vrouw komen op een tweede plan. Het is één van de redenen dat ik de Young Lady Business Academy heb opgericht. Om jonge vrouwen te inspireren. Om te laten zien dat je als vrouw carrière kunt maken zonder dat je een ijspegel wordt. En dat je prima carrière kunt maken mét een gezin.’

Curling-ouders

‘Want dat is dan de vraag die je krijgt hè: hoe combineer je dat met je gezin? Nou, ik heb twee zoons én ze komen niets tekort. Kinderen krijg je namelijk met z’n tweeën. Mijn man die ook ondernemer is, is volop betrokken bij de opvoeding. Samen kom je een heel eind. Daarnaast zijn we geen curling-ouders. Een gezin runnen lijkt op een bedrijf runnen. Je hebt evenwicht nodig zijn tussen loslaten en aandacht geven. Nee, ik hoef niet alles voor ze te regelen, ervoor te zorgen dat hun leventje perfect is. Moeten ze zelf ontdekken. Als ze een keer op hun bek gaan, dan leren ze daar weer van. Worden ze groot van.’

Verliefd op Canada

‘In 1995 werd ik op slag verliefd op Canada. Wat mij, naast de prachtige natuur en de ongereptheid, zo betovert aan dit land zijn de mensen. Oprecht en open. Geen gestress, geschreeuw en gehaast. Misschien komt het door de harde omstandigheden. Min 30, sneeuwstormen, onweer: er is geen Canadees die je hoort piepen. Een code oranje die het halve land stillegt? Kennen ze niet. Klagen over het weer? Doen ze niet. Daar treed je sneeuw en kou tegemoet. Daar word je uitgenodigd om te excelleren. Misschien is het ook daarom dat veel Canadezen zachter in het leven staan. Ze denken in dankbaarheid, mogelijkheden en het vieren van het leven. In plaats van altijd denken in wat er mis is.’

Elke dag champagne

Ik geef niet om uiterlijkheden. Tuurlijk, ik kleed me graag goed. Ik rijd een mooie auto. Maar het kan me niet schelen welk merk het is, of welke motor er onder de motorkap zit. Wat ik wel doe is me blijven verwonderen en openstaan voor je omgeving. Voor de mensen die je ontmoet, de inspirerende verhalen die je hoort. Ik ben vooral ontzettend dankbaar voor wat er op mijn pad komt. Sinds 2004 is het mijn streven om dagelijks één glas champagne te drinken om de dag te vieren. Daar word ik blij van. Wat dat betreft ben ik nog altijd dat kleine meisje op dat oranje fietsje. Nieuwsgierig, op zoek naar avontuur. Maar ook in staat om intens gelukkig te worden van een mooi vogeltje dat voorbij vliegt.’

Een nuchtere Fries met passie voor lichtreclame

By | BCDN Verhalen

Na ruim drie jaar in Café De Tapperij in Langweer samen achter de bar gewerkt te hebben, startten Jouke M. Dijkstra en Coos de Graaf in november 1991 met Dygra Lichtreclame. Na een paar maanden besloot Coos toch weer terug te gaan naar de horeca en is Jouke alleen verder gegaan. Wat begon met de verhuur en daarna het ontwerp en de productie van lichtbakken, is uitgegroeid tot een allround bedrijf in diverse soorten binnen- en buitenreclame zoals gevel belettering, reclamezuilen en -borden, autoreclame, LED verlichting, fotoprint op plaat, XL full colour folie voor carwrapping en Dygra Digital: digitale signing voor binnen en buiten.

Hoe het begon

Het is allemaal begonnen in het onderwijs. De 21-jarige Jouke had contractuele afspraken met scholen waar hij naast de koffieautomaat een plek huurde om een lichtbak te plaatsen met advertenties van onder andere een autorijschool, een horecazaak of een kapperszaak. “Maar terwijl ik met dat verhaal ‘de boer opging’, kreeg ik met regelmaat de vraag of ik ook iets kon realiseren voor op de gevel van het eigen bedrijfspand. Dus van het een kwam het ander.”, aldus Jouke.

Omdat hij technisch aangelegd is, vond hij dat wel een mooie uitdaging. Hij stopte met de advertentielichtbakken op de scholen en ging verder met gevelreclame. Nadat hij in eerste instantie de omkasting van de lichtbak inkocht wat hij ergens anders dan weer liet bestickeren, zag hij al vrij snel mogelijkheden om alles zelf te ontwerpen en te produceren. Jouke: “Ik zag hoe het gemaakt werd en dacht bij mezelf ‘Dit kan wel anders; dit kan beter en goedkoper’. Toen is het eigenlijk écht begonnen.”

En zo had Jouke, binnen een jaar na de start van het bedrijf, het ontwerp en de productie van lichtbakken in eigen beheer. Hij praat er nuchter over: “Ik kwam net van school en was nog jong, dus ik had niets te verliezen. Er was niets wat mij ervan weerhield om over te stappen van het ene naar het andere product met bijbehorende risico’s qua investeringen in machines et cetera. Als ik het over moest doen, had ik het dan anders gedaan? Misschien had ik dan alleen van tevoren een half jaar stage gelopen bij een lichtreclamebedrijf, om zo de nodige kennis op te doen. Nu heb ik dat allemaal door schade en schande moeten leren. Ik heb in het begin wel lichtbakken verkocht waarbij ik dan achteraf de benodigde apparatuur niet bleek te hebben om ze te maken. Maar ja, dat was gewoon de uitdaging en ik wist het altijd weer op te lossen. Je was jong en je deed het gewoon. En met wat bluf stapte ik overal naar binnen.”

Jouke woonde destijds in een boerderij in Schalsum waar hij een showroom had en een werkplaats waar hij de lichtbakken maakte. Hij deed toen alles nog alleen. Overdag was hij op pad om orders binnen te halen, ’s avonds maakte hij de lichtbakken en in de weekenden ging hij met behulp van vrienden de bedrijven langs om de lichtbakken her en der te monteren. Hij kan zich de eerste lichtbak nog goed herinneren: “Dat was er één van acht meter die bovenop de aangeschafte bus naar Leeuwarden moest; naar de Schrans.” Al snel kwamen er twee mensen in loondienst; één die op de computer alles ontwierp en één in de werkplaats. Jouke ‘ging de boer op’, zoals hij het zelf steeds mooi zegt en monteerde, met de man uit de werkplaats, de bakken op locatie.

“Die vijfentwintigduizend gulden pak ik!”

In 1995 werd het bedrijventerrein in Dronrijp gerealiseerd en in oktober 1997 heeft Jouke zich daar met het bedrijf gevestigd. Het was een bewuste keuze. Jouke: “Het duurt voor elk bedrijf minimaal zo’n vier jaar voordat klanten bij jou komen, zonder dat jij altijd maar achter die klanten aan moet. Dat begonnen wij in ’95-’96 echt te merken. En al was het hartstikke leuk in die boerderij en zag het er best mooi uit, ik had zoiets van ‘Als iemand met vijfentwintigduizend gulden in de broekzak langskomt, zal hij het niet bij mij uitbesteden aan lichtreclame’. Het had gewoon de uitstaling niet. Dus toen de gelegenheid zich hier voordeed, heb ik grond gekocht en dit pand laten bouwen.”

In Dronrijp kwam er direct meer personeel bij en verliep het zoals Jouke had voorspeld. Diverse ondernemers vonden hun weg naar Dygra Lichtreclame en de omzet verdubbelde. Jouke: “In de overgangsperiode tussen Schalsum en Dronrijp zei ik vaak ‘Die vijfentwintigduizend gulden pak ik!’ Nou, ik had hier het bord staan dat we gingen bouwen en alleen de palen zaten nog maar in de grond of de eerste klant meldde zich al aan!”

De locatie, zijnde een zogenaamde zichtlocatie, is ook perfect. Vanaf de A31 zie je het direct. Het pand zelf is eigenlijk één grote reclamezuil. Zo heeft het bedrijf bijvoorbeeld klanten uit Groningen en Drenthe, omdat de betreffende ondernemers op vakantie gingen naar de Waddeneilanden waardoor ze er langsreden richting Harlingen.

Een ander positief aspect wat volgens Jouke in 1997 meespeelde, was het feit dat de economie behoorlijk in de lift zat na de beëindiging van de Golfoorlog en met de euro op komst. Veel ondernemers zochten mogelijkheden om te investeren, waardoor ze ook oog kregen voor het ‘opleuken’ van hun bedrijfspand.

Lichtreclames met een lengte van meer dan vijftien meter

Op mijn vraag of hij nog nadelige gevolgen heeft ondervonden van de crisis in 2008, gaat Jouke eerst terug naar 2001: “Toen ze daar in Amerika in die flats vlogen, werd al mijn handel gecanceld. Dat was ongekend! Geen enkele offerte ging meer door. Mensen raakten geld kwijt via beleggingen, omdat de beurzen ook in één klap omlaag gingen. En reclame is wel belangrijk, maar geen prioriteit als er minder geld te besteden is. Gelukkig herstelde het wel redelijk snel, maar er zaten offertes tussen die pas twee of drie jaar later doorgingen.”

Voordat de crisis ter sprake komt, wil Jouke eerst nog kwijt dat er in 2007 een grote loods bij het pand is aangebouwd, omdat het bedrijf steeds vaker opdrachten kreeg te verwerken van lichtreclames met een lengte van meer dan vijftien meter. Daar moest ruimte voor gecreëerd worden. Vanuit het bedrijf worden die met een grote autokraan in één stuk bij de klant op de gevel gemonteerd. In de loods wordt alles zoveel mogelijk voorbereid, zodat er op locatie zo weinig mogelijk gedaan hoeft te worden. Jouke: “Hier binnen hebben we altijd mooi weer en op locatie moet je dat maar afwachten.”

En dan komen we bij de crisis van 2008 terecht. In 2009 ondervond Jouke hier de eerste gevolgen van: “In het eerste half jaar had ik vijftig procent minder omzet, terwijl ik net een dure printer gekocht had waarmee we rechtstreeks op plaat kunnen printen. Maar ik had ‘m wel bewust gekocht in de wetenschap dat het financieel zwaarder zou worden, omdat ik verwachtte dat we daar geld mee konden verdienen en die machine heeft ons er uiteindelijk ook doorheen gesleept. Het bleek een goede greep te zijn, want in dat jaar zijn een aantal concullega’s failliet gegaan, terwijl ik dat jaar alsnog wist af te sluiten met maar tien procent minder omzet. Dus dat viel best wel mee.”

Met de printer kan Dygra Lichtreclame rechtstreeks printen op aluminium composiet, pvc geschuimd, kunststof, hout, enzovoort. “Je kunt er in principe van alles doorheen drukken in maximale afmetingen van drie meter bij één meter zestig.”, aldus Jouke. Met deze printer boorde Jouke een hele andere markt aan: de interieurmarkt, waarbij de lichtbakken ook weer aan de orde kwamen in de vorm van plastic bakken met LED verlichting waar geprinte doeken voor gespannen worden. Maar het bedrijf heeft bijvoorbeeld ook een klus gehad waarbij een muur van dertien meter breed en drie meter hoog behangen moest worden met een grote foto, die er in één keer zonder naden tegenaan geplakt werd. En voor een mooie balie of een stand voor een beurs kan men ook in Dronrijp terecht.

“Iedereen die naar buiten toe iets wil uitdragen, kan bij ons terecht”

Wat in 1991 begonnen is met lichtbakken, heeft zich gedurende ruim zevenentwintig jaar ontwikkeld tot een bedrijf met een uitgebreid assortiment in binnen- en buitenreclame. Je kunt het zo gek niet bedenken, of Jouke en zijn mensen leveren het. Toen Dygra Lichtreclame zich in Dronrijp vestigde, kwam er steeds meer vraag naar losse letters op de gevels in plaats van lichtbakken. Het bedrijf heeft daarbij een techniek ontwikkeld waardoor die letters afzonderlijk ook weer verlicht kunnen worden. Naast de klassieke neonverlichting werkt Dygra uiteraard veel met LED verlichting.

In de eerste jaren werden er ook al vrij snel reclamezuilen aan bedrijven geleverd en konden ondernemers bij Jouke terecht voor bestickering van hun wagenpark, ofwel autoreclame. Maar daar bleef het niet bij! Zo worden diverse industrieterreinen door Dygra voorzien van bewegwijzeringsborden, bedrijvencentra en woonlocaties van interne bewegwijzering en staan er bij sportclubs spandoeken met of zonder frame langs het veld. Qua autoreclame kun je, naast bestickering, ook bij het bedrijf terecht voor carwrapping, makelaars laten hun borden in Dronrijp maken en McDonald’s behoort tot de vaste klanten. Om maar eens wat te noemen.

Jouke: “Wij leveren elke denkbare vorm van binnen- en buitenreclame. Of het nu gaat om een klein bordje in roestvrij stalen letters naast de deur of een full colour LED display op een grote reclamemast, het maakt niet uit. Wij leveren het totale pakket. Onze klantenkring is dan ook heel divers: van de bakker en de slager op de hoek tot een groot industrieel bedrijf, van een school tot een overheidsgebouw, bedenk het maar. Iedereen die naar buiten toe iets wil uitdragen, kan bij ons terecht. Maar mijn passie blijft de lichtreclame. Daarom heb ik de bedrijfsnaam ook nooit willen veranderen. Al dekt die allang niet meer de hele lading!”

Het bedrijf bestaat nu, inclusief Jouke zelf, uit acht mensen. Eén dtp-er die al bijna twintig jaar alles ontwerpt, één persoon op kantoor, vijf man in de werkplaats en op locatie en Jouke zelf is alleen nog maar druk met acquisitie en het onderhouden van de contacten met de bestaande relaties. En dat zijn er heel wat, want hij heeft met zijn mensen een indrukwekkende klantenkring opgebouwd.

www.dygra.nl

 

Tekst: Leo Singor

Je hebt beide zijden nodig om een brug te bouwen

By | BCDN Verhalen

Met Monika Coaching en Advies richt Monika Rol zich op de werknemer én werkgever waar het gaat om het bieden van maatwerkoplossingen in jobcoaching, budgetcoaching, ambulante persoonlijke begeleiding en bedrijfsmaatschappelijk werk. Met haar ruime kennis en ervaring binnen het sociale domein, biedt zij ondersteuning bij sociale, financiële, werk gerelateerde en bedrijfsmaatschappelijke hulpvragen. Tevens begeleidt ze als re-integratieconsulent mensen binnen de participatiedoelgroep en vanuit de ziektewet/WIA in de toeleiding naar werk en op de werkplek zelf.

Uitzicht bieden op een betere toekomst

En ze heeft het er maar druk mee! Zo druk, dat we de afspraak voor het interview tweemaal moesten verzetten en ik haar uiteindelijk telefonisch heb geïnterviewd terwijl ze al rijdend onderweg was naar haar volgende afspraak. Het is tekenend voor haar passie en gedrevenheid om mensen, met wat voor problematiek dan ook, op weg te helpen en een uitzicht te bieden op een betere toekomst.

Na jaren als Jobcoach, met Wajong als specialiteit, en Begeleidster AWBZ-PGB (wat staat voor Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten-Persoonsgebonden Budget) gewerkt te hebben, is Monika in 2016 gestart met Monika Coaching en Advies. Naast haar werkzaamheden in de ambulante persoonlijke begeleiding, werkt ze als bedrijfsmaatschappelijk werker in opdracht van werkgevers, de Gemeente Assen en BeauAvis, een landelijke organisatie qua sociale, financiële en maatschappelijke dienstverlening. Daarnaast werkt ze samen met Ragnar Zeitler uit Groningen die zelf in opdracht van het UWV werkt. Samen met hem verzorgt zij de re-integratietrajecten ‘naar werk’ en ‘werkfit’ voor mensen vanuit de ziektewet/WIA en de participatiedoelgroep.

Een veelzijdige bruggenbouwer

Monika noemt zichzelf een bruggenbouwer. Ze vindt het heel belangrijk dat dat duidelijk naar voren komt: “Ik doe het niet alleen en mijn klant doet het niet alleen, maar we doen het samen. Als je het samen doet, bouw je ook samen een brug waarbij je er allebei iets aan toevoegt om zo een stevig fundament te krijgen waardoor de klant naar eigen inzicht en op eigen kracht weer verder kan.”

Het is dan ook een bewuste keuze van haar geweest om het in het logo terug te laten komen en op de homepage van haar website staat bovenaan: ‘It takes both sites to build a bridge’.

Ze vertelt dat jobcoaching, budget coaching, persoonlijke begeleiding en bedrijfsmaatschappelijk werk de pijlers zijn waar haar totale dienstenpakket op gebaseerd is. Dat ze met haar kennis en ervaring echter breed georiënteerd werkt, blijkt wel uit het feit dat ze in opdracht van De Noorderbrug uit Groningen mensen met een hersenletsel in hun thuissituatie maatschappelijke ondersteuning geeft. “Omdat mijn achtergrond zo veelzijdig is, ben ik op heel veel vlakken ook inzetbaar.”, aldus Monika: “Het komt regelmatig voor dat, wanneer ik ingezet word voor een traject van bedrijfsmaatschappelijk werk, ik tijdens de intake met de werknemer ontdek dat er veel meer speelt dan alleen het stukje werk. Door mijn achtergrond kan ik dan heel gemakkelijk schakelen en ontdek ik meestal vrij snel waar daadwerkelijk hulp nodig is.”

Het bedrijfsmaatschappelijk werk voor de Gemeente Assen doet ze vanuit Talenter. Dit is een landelijke organisatie voor vraagstukken binnen lokale overheden met een specialisme binnen het sociaal domein, fysiek domein en bedrijfsvoering. Monika houdt op het gemeentehuis in Assen een dagdeel per veertien dagen spreekuur voor medewerkers van de gemeente die bij haar terecht kunnen voor allerlei problematieken op het gebied van hun werk, hun thuissituatie, hun financiële situatie, noem maar op.

“Dat vind ik het mooie van mijn werk”

Op mijn vraag wat Monika Coaching en Advies voor het bedrijfsleven kan betekenen, antwoordt ze: “Een ondernemer kan mij bellen voor bedrijfsmaatschappelijk werk, budgetcoaching, jobcoaching, maar bijvoorbeeld ook voor outplacementtrajecten. Als er een werknemer is die van baan gaat veranderen of moet re-integreren in een andere functie, kan ik die ook begeleiden.”

Bij budgetcoaching kun je bijvoorbeeld denken aan een werknemer die financiële problemen heeft, waarbij het volgens Monika niet hoeft te betekenen dat bij de betreffende persoon dan inmiddels ‘het water tot aan de lippen staat’, hoewel de signalen wel vaak pas bij de werkgever binnenkomen als er sprake is van loonbeslag. Als een werknemer komt vragen om een voorschot op zijn vakantiegeld, kan dat volgens haar al een signaal zijn waarop een werkgever vroegtijdig kan reageren om grotere problemen te voorkomen. Ze benadrukt hierbij dat de betreffende werknemer dan nog niet eens in de schuldproblemen hoeft te zitten, maar misschien wel het financiële overzicht kwijtgeraakt is. Monika wordt vaak op dit soort trajecten ingezet om samen met de werknemer inzicht te krijgen in zijn of haar financiën en zo een balans te creëren in de inkomsten en uitgaven.

We gaan dieper in op het onderwerp bedrijfsmaatschappelijk werk: “Als een werknemer niet goed in zijn of haar vel zit, functioneert hij of zij niet goed. De oorzaak kan liggen in eigen lichamelijke of geestelijke klachten, maar kan bijvoorbeeld ook te maken hebben met de gezondheid van de partner waardoor de betreffende werknemer diverse taken als mantelzorger op zich krijgt. Zo zijn er talloze voorbeelden te bedenken die problematieken veroorzaken waardoor je als werknemer, als mens, uit balans raakt. Denk alleen maar aan echtscheidingen. Dan raak je vaak emotioneel én financieel uit balans. Maar vlak de werk gerelateerde problemen niet uit! Er kunnen binnen de organisatie allerlei veranderingen optreden waar de werknemer niet mee om kan gaan, of er kan sprake zijn van arbeidsconflicten, ongewenste intimiteiten, pesterijen, noem maar op.”, aldus Monika.

In het geval van ongewenste intimiteiten en pesterijen gaat Monika zowel met het slachtoffer als met de dader in gesprek. Monika: “Ik denk niet in kaders en heb niet snel een oordeel klaar. Door die objectiviteit te bewaren en te kijken naar de mens achter de daad, weet ik een basis van vertrouwen en van openheid te creëren. Op het moment dat iemand zich dan kwetsbaar op durft te stellen, raak je écht in gesprek en kom je tot de kern van de zaak. En dat vind ik het mooie van mijn werk.”

Als de dader een leidinggevende of zelfs de werkgever is, kan dat hele lastige situaties opleveren. In dat soort gevallen werkt ze vaak samen met bijvoorbeeld een vertrouwenspersoon binnen het bedrijf of een externe bedrijfsarts. Daarbij beschouwt ze elke situatie als uniek en bekijkt ze keer op keer wat haar eigen taak moet zijn, of vraagt ze zich af of er überhaupt in het betreffende conflict een rol voor haar is weggelegd. Want soms is er, naar haar zeggen, veel meer nodig dan alleen gesprekken met een bedrijfsmaatschappelijk werker. Monika zegt dan altijd “Ik ben geen psycholoog of therapeut. Dus als jij meer nodig hebt dan wat ik jou kan bieden, wil ik graag met je meekijken waar je dat wél kunt krijgen”.

Belangrijk om ‘de lijntjes kort te houden’

Ze ziet dat men zowel in het bedrijfsleven als bij de overheid steeds meer via preventie probeert te voorkomen dat medewerkers buiten beeld raken en door ziekte uitvallen: “Je moet je voorstellen dat als een werknemer zelf besluit om bijvoorbeeld psychologische hulp aan te vragen, je bij de reguliere GGZ zomaar acht weken verder bent voordat je aan de beurt bent, áls je al geholpen wordt. Maar in de tussentijd is de werknemer in het meest ongunstige geval wel uit beeld, omdat hij zich ziekgemeld heeft en heb je er als werkgever helemaal geen zicht meer op. Daarom probeer ik altijd via de werknemer en diens werkgever te achterhalen of er al contacten zijn met een bedrijfsarts of een hulpverlener.” Monika houdt daarbij rekening met de privacy van de betrokken persoon en is zich bewust van de grenzen waarbinnen ze kan opereren. Zo zal ze nooit ongevraagd persoonlijke of medische gegevens van een werknemer doorgeven aan diens leidinggevende of werkgever.

Maar ze vindt het wel belangrijk om ‘de lijntjes kort te houden’: “Stel dat ik in gesprek ben met een werknemer en ik merk dat het belangrijk is dat de leidinggevende of werkgever van bepaalde zaken afweet, dan geef ik dat aan en vraag ik of de persoon het zelf doet of dat ik het moet doen, maar dat het sowieso moet gebeuren omdat ik het dan noodzakelijk vind.”

Het gaat vaak om een combinatie van factoren

Een belangrijke reden waarom Monika in 2016 voor zichzelf begonnen is, ligt ‘m in het feit dat ze in haar vak als jobcoach tegen beperkingen aanliep. Zelf zegt ze het zo: “Ik kon niet kwijt wat ik kwijt wilde!” Het jobcoaching is vanuit het UWV sterk gericht op werk gerelateerde problemen op de werkvloer zelf. Er werd van haar verwacht dat ze binnen dat kader werkte en op het moment dat ze andere problemen signaleerde, moest ze het uit handen geven. Maar dat wilde ze eigenlijk niet, omdat het meestal niet om één probleem gaat, maar om een combinatie van factoren waarbij werk en privé vaak door elkaar heen lopen.

Monika: “Ik vond het als jobcoach altijd heel lastig om op een gegeven moment een keuze te moeten maken, in de trant van ‘Ik heb zoveel uren en ik mag alleen maar dat stukje voor je doen en meer niet’. Nu heb ik de vrijheid om veel dieper op de zaak in te gaan en te kijken wat er nou eigenlijk écht nodig is. Het bedrijfsmaatschappelijk werk is dan ook een groot onderdeel van mijn werkzaamheden geworden.”

Ze zegt heel blij te zijn met het feit dat ze in 2016 in contact is gekomen met Ragnar Zeitler voor wie ze trajecten uit mag zetten voor het UWV. Ze benadrukt dat het hierbij niet gaat om jobcoaching op de werkvloer zelf, maar om voortrajecten ten behoeve van toeleiding naar werk, waarbij ze het een mooie taak vindt om mensen voor te bereiden op de arbeidsmarkt.

Niet geholpen met pappen en nathouden

Monika is betrokken en kan zich heel goed inleven in de situatie van een ander, maar is geen ‘aaier’. “Ik ben geen maatschappelijk werker met geitenwollen sokken.”, aldus Monika: “Soms kan het gebeuren dat iemand in huilen uitbarst. Maar dat is helemaal niet erg, want dan komt het eruit.” Daarbij is ze pragmatisch ingesteld, waardoor ze concreet naar oplossingen zoekt.

Vooral bij financiële problemen zijn de mensen volgens haar niet geholpen met pappen en nathouden, maar juist wel met die concrete oplossingen, waarbij ze niet schroomt om dingen te zeggen die pijn kunnen doen. Monika: ”We willen allemaal een basis hebben van veiligheid en geborgenheid. En als we bepaalde patronen hebben, waarvan we weten dat ze niet goed zijn maar die wel heel goed aanvoelen, dan is het vaak lastig om daar een keuze in te maken. Ik probeer dan de grens te zoeken waar ik de persoon overheen wil laten gaan om zo uiteindelijk wél die keuze te maken die veel beter en gezonder is.”

Geen uren schrijven om het schrijven

Tot slot wil Monika graag kwijt dat ze het belangrijk vindt om bij mensen aan te sturen op een bewustzijn van hun eigen kracht en mogelijkheden. Ze probeert concreet handvatten mee te geven waar ze verder mee kunnen wat ertoe leidt dat ze zelf de regie weer oppakken en hun eigen keuzes maken. Ze wil pertinent geen coach of maatschappelijk werker zijn die de regie overneemt en de werknemer afhankelijk maakt van haar hulp.

Verder is ze helder in haar communicatie en haar afspraken en ‘schrijft ze geen uren om het schrijven’, zoals ze mooi verwoordt: “Dat maakt ook dat ondernemers bij mij terugkomen. Ik kijk niet alleen naar het belang van de werknemer, maar zit ook aan de tafel van de werkgever en probeer vanuit zijn belang een traject zo optimaal mogelijk in te zetten, zodat het financieel verantwoord is en de gemaakte afspraken nagekomen kunnen worden.”

www.monikacoachingenadvies.com

 

Tekst: Leo Singor

 

Maatwerk in beveiligingen

By | BCDN Verhalen

Hans Nieuwenhuis, directeur en eigenaar van Security Noord Nieuwenhuis, heeft ruim achttien jaar ervaring in de beveiligingsbranche en besloot in 2008 voor zichzelf te beginnen. Na de nodige voorbereidingen ging hij in 2009 echt van start.

Het bouwproject Raadhuisplein in Drachten
Hans: “Een beveiligingsbedrijf begin je niet zomaar even. Je hebt een vergunning nodig van het Ministerie van Justitie, dan heb je een pas nodig die je bij de politie moet aanvragen en zo komt er nogal wat bij kijken. Dus voordat ik écht los kon, was het 2009.”

Hij verzamelde een aantal zzp’ers om zich heen en startte met beveiliging in de horeca en van evenementen. Hij kreeg steeds meer opdrachten en in 2011 haalde hij, naar eigen zeggen, zijn eerste grote klus binnen: de beveiliging van het bouwproject Raadhuisplein in Drachten. Vanaf toen raakte alles in een stroomversnelling. Hans: “Je moet ervoor zorgen dat je uniek bent, dat je voor tweehonderd procent klaarstaat voor je klanten, dat je oplossingsgericht werkt en dat je een hoog servicegehalte nastreeft.”

“Dat is waar we het uiteindelijk voor doen”
In 2015 diende zich een klus aan die behoorlijk tot de verbeelding spreekt. Op 27 december van dat jaar was er een zware gasexplosie in een flat in Drachten, omdat een depressieve man de gaskraan in zijn huis had opengezet. Door de klap stortten dertien appartementen in. Het is een wonder dat er geen doden en gewonden vielen.

Binnen vierentwintig uur stonden de mensen van Security Noord Nieuwenhuis klaar om de omgeving van de flat te omsluiten met hekken. Met een camerawagen, uitgerust met acht camera’s, controleerden ze zes weken lang elke vierkante centimeter van het terrein. Naast de camera’s werd er gebruik gemaakt van bewegingsdetectoren waardoor de persoonlijke spullen van de bewoners beschermd waren en pottenkijkers van het terrein weggehouden konden worden in verband met instortingsgevaar.

Hans: “Tijdens onze diensten in de wagen, die soms wel twaalf uur duurden, hebben we de boel scherp in de gaten gehouden. Dit resulteerde ook in iets positiefs: de ogen van Billy, de kat van één van de bewoners die al dagen zoek was, priemden opeens op vanuit de donkere puinhopen. Het lukte ons om Billy diezelfde nacht nog te vangen en te herenigen met de eigenaar. Dat zijn mooie dingen tijdens trieste tijden en dat is waar we het uiteindelijk voor doen.”

Veilig werken in de zorg
Security Noord Nieuwenhuis werkt inmiddels met ruim veertig mensen. Een aantal daarvan zijn in loondienst en verder zijn het zzp’ers en oproepkrachten. De vier grootste pijlers van het bedrijf zijn objectbeveiliging, evenementenbeveiliging, calamiteitenbeveiliging en beveiliging in de zorgsector.

De laatste pijler, beveiliging in de zorgsector, is tevens de jongste, maar zeker niet de minste! Het behoort sinds 2016 tot de diensten en is een ‘tak van sport’ waarmee Security Noord Nieuwenhuis uniek is en zich onderscheidt ten opzichte van de concullega’s. Het heeft zo goed uitgepakt dat het bedrijf inmiddels zo’n zeventig procent van de zorginstellingen in Friesland als klant heeft. De klanten variëren van verzorgingstehuizen tot ggz-instellingen.

In de zorgsector is agressie sinds een aantal jaren een groeiend probleem. Zorgverleners worden aangevallen door cliënten of, in het geval van ouderenzorg, door kinderen van cliënten, het meubilair wordt kapot geslagen en meer van dat soort zaken. Hans: “Het gebeurt meestal uit onmacht. In de zorg is de houding altijd geweest: het hoort erbij. Maar zorgverleners willen dit niet langer. Ze hebben het agressieprobleem bespreekbaar gemaakt omdat ze veilig hun werk willen kunnen doen. En daar waar wij ingezet worden, is het personeel ontzettend blij met ons en ervaart men het echt als een stuk verlichting. Ze voelen zich serieus genomen en kunnen in geval van nood terugvallen op een beveiliger die ze kunnen oppiepen. Als ze alleen zijn, durven ze in geval van agressie vaak niet te doen wat ze eigenlijk zouden moeten doen. Door onze aanwezigheid voelen ze zich veel veiliger. Onze insteek is om de controle in de zorginstellingen weer terug te brengen bij de medewerkers. In samenwerking met een onderwijsinstelling ontwikkelde ik een cursus ‘Veilig werken in de zorg’. Daar leren cursisten dat beveiligen in een zorginstelling echt iets anders is dan in een feesttent. Daar verwijder je lastpakken en kan het feest verder gaan. Maar in de zorg is zorgverlening leidend. Is een cliënt agressief, dan komt het erop aan om die onder controle te krijgen, zodat de zorgverlener normaal zijn werk kan doen. En dat verschilt per situatie en per cliënt. Puur maatwerk dus. Uiteraard lopen de beveiligers niet in uniform rond; ze zijn niet uit op imponeren. Ze zorgen voor rust, bieden zorgverleners veiligheid en geven cliënten duidelijkheid: agressie wordt niet getolereerd.”

Evenementen om trots op te zijn
Security Noord Nieuwenhuis regelt de beveiliging bij ruim zeventig evenementen. Het werkterrein is heel divers: de circuits van Zandvoort en Assen, diverse autocrossen, Bourgondisch Beetsterzwaag, de Sneekweek, heel veel danceparty’s, diverse dorpsfeesten en sinds kort ook SC Cambuur.

Hans: “We zijn dit voetbalseizoen (2018/2019) begonnen met de beveiliging van SC Cambuur. Als beveiligingsbedrijf zijn we ontzettend trots dat een grote club als SC Cambuur voor ons heeft gekozen. Tijdens de thuiswedstijden doen we ons uiterste best om ervoor te zorgen dat zowel de spelers als de supporters met veel plezier en in alle veiligheid van de wedstrijden kunnen genieten. Wat ons betreft wordt het een langdurige en fijne samenwerking.”

Sinds 2014 verzorgt Hans met zijn team de beveiliging op het Starteiland tijdens de Sneekweek. Het is jaarlijks één van de favoriete klussen van het bedrijf.

Hans: “Het Starteiland is de plek waar alles begint. Wij zijn daar met vijf man sterk fulltime aanwezig. De tent, slippers en zwembroeken gaan gewoon mee. Dit is zowel voor mijn mannen als voor het publiek leuk. Zij zien de hele week dezelfde beveiligers die niet strak in pak en met een serieus gezicht rondlopen, maar gewoon relaxed als ‘een van hen’. Een mooi voorbeeld is de schuimparty in 2016. Wij stonden toen met petten en waterpistolen bij de deur. Dat is goed voor de sfeer en wij vinden het ook prachtig!”

Een camerawagen op locatie
Voor de beveiliging van evenementen en calamiteiten beschikt het bedrijf ook over een commando- en camerawagen. De camerawagen is voorzien van twee brandblussers, een blusdeken, AED, een mobilofoon, veertig portofoons en twee zoeklichten op het dak. Via de wagen kunnen er met moderne technieken acht cameraposities tegelijk bewaakt en gevolgd worden. Dreigende situaties worden daardoor direct gesignaleerd en vastgelegd. Zo kunnen de mensen van Hans zijn team snel en adequaat reageren. Los daarvan worden de beelden opgeslagen waardoor deze direct beschikbaar zijn om doorgestuurd te worden. Tot slot is de mobiele camerabewaking van Security Noord Nieuwenhuis ook uitermate geschikt voor projecten op het gebied van bouwbewaking.

Security Noord Nieuwenhuis is begin 2019 verhuisd naar een nieuw bedrijfspand aan de Ottolaan in Drachten.

www.security-noord.nl

Tekst: Leo Singor

Voor als je gezien wilt worden

By | BCDN Verhalen

Voor als je gezien wilt worden

René Spindelaar is oprichter en voormalig eigenaar van Spin-Off Nederland, zijn zoon Melvin heeft het inmiddels overgenomen en René staat hem nog dagelijks bij. Samen met Max Post is hij oprichter van The White House. Dat is één van de vaste, jaarlijks terugkerende, pleinen op de beursvloer van Business Contact Dagen Noord.

De voorgeschiedenis

René heeft zo’n vijftien jaar als burgerambtenaar op Vliegbasis Leeuwarden gewerkt. Ruim dertig jaar geleden wilde hij, als eenentwintigjarige jongen, naast die baan wat extra’s verdienen en begon hij freelance met de verkoop van kleding op markten. René: “Ik verkocht trainings- en joggingpakken, Friese sokken, Cambuursokken, noem maar op. De kleding was in hoofdzaak sportgericht. Op een gegeven moment liep het uit de hand, want ik kreeg het steeds drukker met de marktverkoop en er waren inmiddels ook diverse voetbalverenigingen bijgekomen waar ik alle kleding voor verzorgde. Omdat ik daarnaast nog steeds een tweeëndertigurige baan had, zijn mijn ouders er toen bijgekomen.”

Daarnaast had René op een gegeven moment een sportzaak in de Sport Citadel in Leeuwarden waar hij op zaterdag geholpen werd door voetballers van SC Cambuur. Zo hebben hij en zijn ouders het jarenlang met z’n drieën gedaan. In een periode dat het slechter ging met de markthandel in het algemeen, en zijn vader inmiddels was overleden, werd René in 2002 benaderd door Cruijff Sport met de vraag of hij de voetbalkleding van dat merk in Nederland wilde promoten. Door de samenloop van omstandigheden is hij daarop ingegaan en gestopt met zijn baan, de sportzaak en de markthandel en heeft hij een bedrijf gestart onder de naam René Fashion. Maar de samenwerking met Cruijff Sport verliep niet echt naar wens, waardoor het een jaar later stopte. Na een aantal roerige jaren waarin hij van alles aanpakte om zijn gezin financieel te onderhouden, is hij in 2006 gestart met Spin-Off Nederland. De naam is een knipoog naar René zijn achternaam en het is een Engelse aanduiding voor een nieuwe kwalitatieve entiteit die ontstaan is uit een andere entiteit. Een entiteit is iets dat wezenlijk bestaat en van belang is. (red.)

“Vanaf de begintijd werken we al landelijk”

Vanuit zijn vroegere handel in sportkleding, die hij desgevraagd ook bedrukte, was het een logische stap om weer met bedrukking van kleding te starten. Maar met Spin-Off Nederland wilde René een uitgebreider assortiment aanbieden en kocht hij er borduurmachines bij. Melvin was inmiddels bij zijn vader komen werken en nadat hij van pa alles geleerd had over bedrukking van kleding, ging hij zich verdiepen in het borduurwerk. Ze begonnen aan huis vanuit de garage waar ze alle apparatuur hadden staan, terwijl ze kantoor hielden in het WTC Expo en elders weer een loods huurden voor de opslag. Op een gegeven moment ging Melvin met deze twee takken van sport een periode voor zichzelf aan het werk onder de naam Spin-Off Logo Wear. Vader en zoon werkten wel samen met de twee bedrijven, waardoor het vervolgens een logische stap was om onder één vlag door te gaan.

René: “Op een gegeven moment heb ik tegen Melvin gezegd ‘Je komt er maar bij in’ en toen hadden we samen een vof. Vanaf de begintijd werken we al landelijk. Vooral uit het midden van het land krijgen we heel veel werk. We verzorgen onder andere borduren op en bedrukken van bedrijfskleding, motorkleding en reclamedoeken en -vlaggen. Daarnaast bestickering en belettering voor bedrijfswagens en nog veel meer. We doen uiteraard nog steeds veel met sportkleding. Zo komt alles wat bij Cambuur bedrukt is bij ons weg: de wedstrijdkleding, alle merchandise, noem maar op.”

Naast Cambuur verzorgt Spin-Off Nederland in de voetballerij de kleding voor diverse voetbalclubs uit de regio, zowel op het veld als in de zaal. Het blijft niet bij deze tak van sport. Vanuit uiteenlopende richtingen hebben diverse sportverenigingen hun weg naar het bedrijf gevonden, zoals de wielrennerij waar diverse teams door het bedrijf aangekleed worden. De slogan van het bedrijf is niet voor niets ‘Voor als je gezien wilt worden’.

De toch al stevige groei kreeg een behoorlijke impuls

Qua bedrijfskleding is de klantenkring ook al zo divers. “Onze klantenkring varieert van eenmanszaken tot en met hele grote bedrijven en organisaties zoals Wetterskip Fryslân.”, aldus René: “En naast de gewone bedrijfskleding nemen we ook de veiligheidskleding voor onze rekening. We hebben veel bouwbedrijven als klant en omdat we ook in autobelettering, bouw- en reclameborden, et cetera doen, krijgen we vaak het hele pakket waardoor we een bedrijf compleet ontzorgen. En met de autobelettering hebben we bijvoorbeeld weer diverse auto- en leasebedrijven als klant waar we het hele wagenpark voor doen.”

Begin 2014 verhuisden de Spindelaars van de garage en het WTC naar een ruimte in het pand van Muta Sport en in 2016 naar hun huidige bedrijfspand aan de Ceresweg in Leeuwarden, waarna de toch al stevige groei een behoorlijke impuls kreeg. Op mijn vraag of ze samen eigenaar zijn, antwoordt René: “Nee, mijn zoon is de eigenaar en ik mag hem af en toe nog eens op dingen wijzen, zodat wat ik fout heb gedaan hij beter doet. En hij doet het uitstekend! Natuurlijk gebruikt hij mij nog voor zijn netwerk wat ik in al die jaren opgebouwd heb, maar er komen via hem weer veel nieuwe klanten bij. Hij regelt alles qua de kleding en het borduren en bedrukken en ik doe de reclame, de sign en het aankleden van beurzen. Zo heeft BCDN 2019 diverse nieuwe pleinen, waaronder Het Financieel Café, die ook volledig door ons zijn ingericht.”

Waarop hij benadrukt dat ze het wel met z’n allen doen. Naast René en Melvin heeft het bedrijf vier vaste medewerkers in dienst en worden er ook nog regelmatig mensen ingehuurd.

The White House

Voordat WTC Expo de organisatie van BCDN op zich nam, en het nog Bedrijven Contact Dagen heette, was René al actief op de beurs en organiseerde hij alles rondom Het Cambuurplein. Toen het WTC de beurs in 2013 overnam, werd er aan René gevraagd of hij interesse had om een nieuw beursplein te bedenken. René op zijn beurt betrok zijn vriend Max Post erbij en samen bedachten ze het concept voor The White House. Max was eigenaar van Post Interieur & Design en verkocht veel wit meubilair, waardoor de mannen al sparrend met elkaar op deze naam kwamen.

Het eerste jaar sloten zich er twaalf bedrijven bij aan, waarvan de meeste uit Heerenveen kwamen. Dat is in de loop der jaren uitgegroeid naar jaarlijks twintig tot vierentwintig deelnemers vanuit verschillende branches. Dat maakt het concept volgens René juist zo krachtig: “Daardoor zie je dat de bedrijven onderling ook zaken met elkaar doen. In die zin hebben ze er allemaal veel meer profijt van.”

Dit werd in de begintijd nog eens versterkt doordat er vooraf aan de beurs bijeenkomsten georganiseerd werden, zodat men elkaar vast leerde kennen. “De eerste handel werd al gedaan op het plein zelf, om het zo maar te zeggen.”, aldus René: “Max en ik liepen daar als gastheren rond en wij stelden ons netwerk weer voor aan de deelnemende bedrijven, maar ook buitenstaanders die op de beurs rondliepen en aan ons ventileerden wat ze zochten, stelden we voor aan een deelnemer als die in aanmerking kwam om in de gevraagde behoefte te voorzien. Wij liepen als het ware weer te verkopen voor onze deelnemers.”

The White House is een open plein en niet afgegrensd door wanden, waardoor het heel laagdrempelig is en de bezoeker zo ‘naar binnen’ kan lopen, zoals René het zelf verwoordt. Uiteraard is qua lay-out wit de basiskleur; maar dat mag duidelijk zijn.

Elk jaar wordt er ook iets bijzonders georganiseerd. Dit jaar waren dat bier- en wijnproeverijen. De deelnemende bedrijven kregen daarbij de mogelijkheid om van tevoren relaties uit te nodigen die hier dan weer aan mee konden doen. De achterliggende gedachte was dat hierdoor voor alle aangesloten bedrijven het netwerken bevorderd werd.

Tijdens het interview komen René en ik gezamenlijk tot de conclusie dat de Spin-Off slogan ‘Voor als je gezien wilt worden’ ook helemaal van toepassing is op The White House.

www.spinoffnederland.nl

Tekst: Leo Singor

Klaas Kielstra: ‘Wij mogen wel wat trotser zijn op onze Friese kwaliteiten’

By | BCDN Verhalen

Klaas Kielstra: ‘Wij mogen wel wat trotser zijn op onze Friese kwaliteiten’

In BCDN Verhalen laten we normaal gesproken ondernemers aan het woord. Met de Statenverkiezingen in het verschiet, maken we echter een uitzondering. We vroegen VVD-gedeputeerde Klaas Kielstra (1963) uit Stiens naar zijn visie op en ideeën over ondernemerschap in Fryslân. Een interview over Friese handelsposten, Streekwurk voor ondernemers én korte metten met de subsidierompslomp.

Zijn vader was koster van de gereformeerde kerk in Drachten. ‘Een echt CDA-nest’, lacht Klaas. ‘Heel politiek waren we thuis overigens niet. Hard werken, je eigen verantwoordelijkheid nemen: dat is wat mijn ouders mij meegaven. Nee, we waren niet bepaald van de klaagclub.’ Het doorpakken zat er al vroeg in. Na de LTS deed Kielstra de koksschool. ‘Maar, ik wist toen al dat dit niet het eindstation zou worden. Toen een leraar mij vroeg wat ik wilde worden, antwoordde ik bloedserieus: “Officier van Justitie”. Ik heb hem nog nooit zo gek zien kijken. Ik denk overigens dat “Gedeputeerde van de Provincie Fryslân” minstens zo’n rare blik had opgeleverd.’

Van blauwhelm tot zzp’er
‘Na de koksopleiding ging ik dus studeren. Nog een hele toer om met je lbo-diploma naar het hbo door te stromen. Via avondopleidingen en hard werken kon ik naar de Thorbecke Academie in Leeuwarden: bestuurskunde. Hier is mijn liefde voor de politiek en het bestuursleven gezaaid. Maar, voordat ik zover was, maakte ik nog de nodige omzwervingen. Ik ging het leger in, ben nog op missie geweest in Libanon. Daarna werd ik ondernemer. Had een eigen bedrijf in onderwijsont-wikkeling, was zzp’er in de IT en manager bij hotel Heidehof. Een loopbaan met de nodige zijwegen: maar wél een prachtige leerschool.’

Pak je eigen verantwoordelijkheid
‘De VVD kwam pas tien jaar geleden. Ik was voorzitter van de ondernemersraad in Leeuwarderadeel. De toenmalige burgemeester polste mij of ik wilde meehelpen om de VVD op de kaart te zetten in de provincie. Had ik zelf nooit aan gedacht, maar na het eerste gesprek was ik overtuigd. Vanuit mijn hart voor Fryslân leek het me prachtig om mee te bouwen aan de toekomst van de provincie. En het gedachtengoed van de VVD sluit naadloos aan bij hoe ik in het leven sta: pak je eigen verantwoordelijkheid, ga vooral doen en laat je zien.’

De Friese arbeidsethos
‘Of dat in Friesland wat meer mag? Zeker. We hebben prachtige bedrijven én een goede naam. Ik was dit jaar op handelsmissie in Zuid-Korea: daar kennen ze Fryslân en Leeuwarden als dé plek waar het gebeurt op watergebied. Neem scheepswerf De Vries in Makkum: staan internationaal bekend om hun prachtige jachten, maar ook om hun arbeidsethos en betrouwbaarheid. Wanneer zij beloven dat we een jacht in 2020 leveren, dan gebeurt dat ook… Wij Friezen vinden dat normaal…. Maar, bestel  eens een jacht in Italië. Je wacht geheid een jaar langer. We mogen wel wat trotser op zijn op die kernkwaliteiten. Niet dat we schreeuwers moeten worden, maar wat zelfbewuster mag best. We staan nu vaak schuchter op de derde rij, terwijl we gezien onze kwaliteiten vooraan horen te staan.’

Friese handelsposten
‘Zo mogen we meer lef laten zien als het gaat om export. China, Zuid-Amerika, Afrika: er liggen prachtige markten op ons te wachten. Het mooie is; in al die landen vind je ‘Friezen om útens’. Deze hebben vaak nog zo’n band met het heitelân, dat ze maar wat graag willen helpen. Zo hebben we het idee om in die landen Friese handelsposten te openen. Daar staan ondernemers met Friese roots voor je klaar om je wegwijs te maken en je op weg te helpen. Zo breng je die verre markten dichterbij.’

Streekwurk voor ondernemers
‘Waar ik me verder sterk voor maak, is een Streekwurk voor ondernemers. Beetje zoals de provinciale dorpenadviseurs die we nu voor de plattelandskernen hebben. Maar dan als accountmanagers die vanuit de provincie bedrijven op allerlei thema’s op weg helpen. Vanuit een positieve grondhouding: samen onderzoeken hoe je initiatieven mogelijk kunt maken. Denk aan innovatie, ruimtelijke ontwikkeling, vergunningen, subsidies. Met de overheid in de rol van facilitator, geef je ruimte aan ontwikkeling, maar blijf je wel richting geven.’

Weg met de subsidierompslomp
‘Wat sowieso anders moet, is de bureaucratie rondom subsidieregelingen. Voor ondernemers staan allerlei mooie potjes aan het eind van de regenboog; maar het is bijna onmogelijk om daar te komen. Ik sprak met een ondernemer die twee jaar bezig was om een subsidie aan te vragen. Businesscases, formulieren, risicoanalyses: de hele rimram kostte handenvol geld, vrat energie. Het resultaat? Een afwijzing…. Frustrerend en ontmoedigend. Zeker als het gaat om subsidie voor innovaties, is er altijd een risico. Hoe kun je nu van een innovatie een dichtgetimmerde businesscase maken? Moeten we mee ophouden. Hooguit een doorlooptijd van acht weken voor een aanvraag, daarna moet je weten waar je aan toe bent.’

Watertechnologie: voor elke Fries zeven banen
‘Als het gaat om innovatie moet de Provincie de verbindende factor zijn. Die samenwerking in Fryslân kan beter. Je ziet in de provincie veel talentvolle bedrijven en ondernemers, maar ze werken teveel op eigen houtje. We moeten toe naar meer samenwerking in de keten: onderwijs, startups, bedrijfsleven, overheid. Neem watertechnologie. Water is het thema van de toekomst. Vrijwel alle landen in de wereld moeten er iets mee. Omdat er téveel of juist té weinig is. Als we op dit thema focussen, dan hebben we goud in handen. Dan hebben we straks voor elke Fries drie banen. Als provincie moeten we geld vrijmaken om die samenwerking écht op gang te brengen.’

Bedrijven als toeristenattracties
‘Of er nog meer ideeën zijn? Eentje dan. Ik heb nu recreatie in mijn portefeuille. Dit zou ik graag willen koppelen aan al die mooie bedrijven die we in Friesland hebben. Ik was laatst bij de Volkswagen in Wolfsburg. Daar stellen ze hun fabriek open voor toeristen: honderdduizenden mensen komen jaarlijks kijken hoe ze daar Volkswagens maken. Dat lijkt mij mooi om in Friesland ook te doen. Een rondleiding door de Dokkumer Vlaggencentrale of de Philipsfabrieken in Drachten. Door de kaasmakerij of de fietsenfabriek. Je biedt toeristen een mooie beleving, je hebt een perfecte slechtweerlocatie en je maakt op een unieke manier zichtbaar wat voor moois we in Fryslân maken. ’

Friso Visser: ‘Ik zoek altijd naar vernieuwing’

By | BCDN Verhalen

Friso Visser: ‘Ik zoek altijd naar vernieuwing’

Friso Visser (33), man met een hart voor startups en innovaties. Zeven jaar geleden stond hij aan de wieg van het succesvolle communicatiebureau Online Media Koffer. Vorig jaar ging het roer helemaal om. Met Brain Fuel boort hij nu de brainstorm-markt aan. Inmiddels vindt dit concept z’n weg in binnen- en buitenland. ‘Nog even en we zijn al geen startup meer….’

Een interview met Friso Visser is als een 4×4 roadtrip vol onverwachte afslagen en avontuurlijke zijpaadjes. Kan ook niet anders: ‘mijn brein vliegt continu alle kanten op. Ik kan er niets aan doen, heb het altijd al gehad. Wist je dat ik in de afgelopen vijf minuten al weer drie actielijstjes bedacht heb? Handig hoor, maar je wordt er af en toe hartstikke moe van… Zeg, waar waren we eigenlijk gebleven…?’

Een eigen menig
… ‘Stippel je eigen koers uit. Stop je energie alleen in datgene waarin je écht gelooft. Dat is wat ik van huis uit meekreeg. Mijn vader was directeur van Visser Afvalverwerking in Harlingen. Je kent ze wel, die afvalwagens met de knalrode containers met gele letters. We waren een ondernemersgezin, denk ik. Niet dat het thuis vaak over zaken ging. Maar ik kreeg wel mee dat het belangrijk is om je eigen mening te hebben, om kritisch te zijn. Ik luister prima naar andere mensen als ze gelijk hebben of een goed idee hebben. Maar wanneer dat niet zo is, ga ik wél op zoek naar een betere manier. Er is altijd een oplossing waar mensen nog niet aan hebben gedacht.’

De ondernemende student
‘Tijdens mijn studie aan de NHL Stenden begon ik al met ondernemen. Ik wilde persé een voorsprong hebben op mijn medestudenten die net als mij straks op een toffe baan gingen solliciteren…. Social media stond destijds in de kinderschoenen. Daarin was nog geen senioriteit; een gat in de markt dus. Zo ontstond Online Media Koffer. Een concept waarmee we organisaties en bedrijven hielpen bij hun online communicatie. We kregen klanten als de NHL, de Provincie Fryslân. Maar we deden ook internationale klussen voor bedrijven zoals Nissan. Uiteindelijk heb ik dus nooit hoeven solliciteren én dat zou ik ook niet weer willen.’

Brain Fuel
‘Ik zoek altijd naar vernieuwing. Zodra iets voelt als werk, ben ik weg. Het ging goed met Online Media Koffer. Maar ik merkte dat ik steeds meer ‘projectjes erbij’ deed om energie te krijgen. Brain Fuel was daar één van. Ontstaan uit het idee voor een gaaf relatiegeschenk. Ik bedacht een grappig setje kaarten waarmee je snel goede ideeën uit een brainstorm haalt. Een methode die helpt om mensen op verrassende manier uit hun vaste denkpatronen te krijgen. Dat liep dus een beetje uit de hand…’

Van KLM naar Harvard University
‘Die kaarten bleken een schot in de roos. Ik testte het idee met klanten: die waren enthousiast. Ik ging ermee naar een brainstormexpert en die zei: daar moet je de markt mee op. In no time was ik in gesprek met KLM. Niet veel later zat ik met mijn Brain Fuel-kaarten bij Harvard University. Inmiddels maken tientallen organisaties in binnen- en buitenland gebruik van Brain Fuel. Rijksuniversiteit Groningen doet onderzoek naar onze methode. Lucky shot? Nee, meer een product op het juiste moment. Elke organisatie zoekt goede ideeën. Die zitten in ons hoofd. Maar omdat mensen geneigd zijn om de makkelijkste oplossing te bedenken, komen ze er niet uit. Brain Fuel helpt daarbij.’

Niet het gaspedaal, maar de rem
‘Na zeven jaar besloot ik Online Media Koffer te verlaten. Ik was niet langer het gaspedaal, maar de rem. Het afscheid was niet moeilijk. Maar ik ging daarna wel een onzekere tijd tegemoet. Het is hartstikke spannend om niet te weten hoe het komt met je geld, of je Brain Fuel wel op de rails krijgt. Stiekem was het best lekker om die stress weer even te voelen. En weet je, als het niet lukt, dan verzinnen we wel een oplossing waardoor het wél lukt.’

Van ego- maar ecosysteem
‘Innovaties en startups hebben mijn hart. Naast Brain Fuel ben ik Innovatiescout voor Innofest. Ook ben ik betrokken bij StartUpDelta. Het ontbreekt in Friesland niet aan goede ideeën. In de Startup-thermometer hebben we 75 kansrijke Friese startups in kaart gebracht. Wat je wel ziet is dat al die initiatieven versnipperd zijn: ze werken allemaal op eigen houtje. Prins Constantijn, ambassadeur van Startup-Delta, zei het na zijn werkbezoek aan Friesland heel treffend: ‘jullie hebben hier geen eco- maar een egosysteem.’

Beste start-up Fries: werk meer samen!
‘Je hebt elkaar nodig om te innoveren. Samen heb je meer ontwikkelkracht, schaal je sneller op. In Groningen zie je dat ondernemers en startups heel makkelijk een biertje met elkaar drinken. In Friesland kijkt iedereen naar elkaar: we zijn allemaal een beetje bang voor de concurrent. Het is ook een geografisch probleem. In Buitenpost doet iemand wat, in Joure, in Heerenveen. We hebben meer samenwerking nodig, moeten elkaar meer opzoeken en openstaan voor ideeën van de ander. Op de BusinessContactDagen organiseer ik een gezamenlijke brainstorm voor Friese startups: dat lijkt al me een mooi begin…’

Nintendo
‘Ik heb een tijdje al mijn ideeën opgeschreven en bijgehouden. Daar ben ik maar mee opgehouden. Ik heb er toch geen tijd voor. M’n agenda is verschrikkelijk, m’n hoofd staat nooit stil. Gelukkig is ondernemen mijn hobby. Maar je moet wel fris en scherp blijven. Zeker met een jong gezin erbij. Dan ga ik een rondje hardlopen. Of een uurtje gamen op de Nintendo, even ‘Pokémon’. Ik schaam me er bijna voor, maar soms heb ik het écht even nodig. Even het verstand op nul, even iets doen dat helemaal niets bijdraagt aan moeder aarde.’

Meer weten over Brain Fuel en Friso Visser? Check www.brainfuel.nl

Peter Scherjon

By | BCDN Verhalen

Zakelijke groei is persoonlijke groei

Peter Scherjon heeft meer dan vijftien jaar ervaring met het langdurig succesvoller maken van bedrijven, teams, ondernemers, directeuren, leidinggevenden en medewerkers van bedrijven. Hij is eigenaar van MKB Beter en samen met Bentacera oprichter van MKB Wurkpleats. Zijn passie is om MKB-ondernemers, teams en mensen succesvoller ín en succesvoller áán het bedrijf te laten werken. Daarnaast is hij initiatiefnemer van de Facebookgroep ‘Ondernemers in Fryslân’​ met ruim zevenduizend leden en initiatiefnemer van andere ‘Ondernemers in…’ Facebookgroepen.

Werken aan je eigen bedrijf
Peter coacht en traint rondom leiderschap, persoonlijke ontwikkeling en samenwerking. “Mijn agenda is gevuld met teamsessies, één op één bijeenkomsten en het geven van trainingen in leiderschap. Om een voorbeeld te geven: in maart starten we vanuit MKB Wurkpleats met de training ‘Meester in Ondernemend Leiderschap’. Het is een traject, bestaande uit zes blokken van twee dagen verdeeld over een jaar, waarin vijftien tot twintig ondernemers met ons op reis gaan om van alles te leren over persoonlijke ontwikkeling en leiderschap en ik ben één van de trainers.”, aldus Peter.

Peter heeft destijds Bentacera benaderd met het voorstel om ondernemers wakker te schudden qua het belang rondom werken aan je eigen bedrijf. De mensen bij Bentacera pakten dat op. Hans Heres werd hiervoor medeverantwoordelijk gemaakt en MKB Wurkpleats was een feit. Behalve met trajecten, zoals hierboven beschreven, wordt er gewerkt via  verschillende soorten informatieve bijeenkomsten, trainingen, workshops en inspirerende sessies waar deelnemende ondernemers ervaren dat hun bedrijf, met datgene wat ze leren, leuker en makkelijker te besturen wordt. Er wordt gewerkt met zogenaamde ‘Kans, Kennis en Spiek Sessies’. Bij de Kans Sessies inspireren ondernemers elkaar om gemakkelijker kansen te pakken, bij Kennis Sessies wordt er gewerkt rondom een bepaald thema en bij Spiek Sessies wordt er bij een ondernemer gespiekt om te kijken hoe die de zaken aanpakt, zodat andere ondernemers daar weer van kunnen leren.

MKB Beter is zijn eenmanszaak van waaruit hij maatwerktrajecten, coaching, training en begeleiding doet. Beide bedrijven zijn heel nauw met elkaar verbonden.

‘De harde kant en de hartkant’
De rode draad in deze materie is persoonlijk leiderschap. Peter gaat er dieper op in: “Een bedrijf is eigenlijk niets anders dan het gedrag van mensen. Alles wat er in een bedrijf gebeurt, gaat over gedrag en de gevolgen ervan. Dus als je je bedrijf wilt verbeteren, moet je de kwaliteit van je gedrag verbeteren. Het maakt niet uit op wat voor vlak: je klanten beter bedienen, beter samenwerken, financieel betere beslissingen nemen, noem maar op. Het gaat elke keer over hoe mensen met iets omgaan en wat hun gedrag daarbij is. Persoonlijk leiderschap gaat over in welke mate je in staat bent om het optimale gedrag te laten zien wat nodig is voor je doelstellingen.”

Het geldt niet alleen voor ondernemers met een (middel-)groot bedrijf maar ook voor de ZZP’er met een eenmanszaak. “Ook een eenmanszaak is de optelsom van het gedrag van de ondernemer. Datgene wat hij in een jaar wel of niet doet, maakt zijn bedrijf. Mijn definitie is ook: ‘Zakelijke groei is persoonlijke groei’. Als hij zijn bedrijf wil laten groeien, gaat het uiteindelijk over zijn eigen groei. De mate waarin hij in staat is om betere keuzes te maken en dingen beter te doen, maakt zijn bedrijf ook beter.”, aldus Peter.

Discipline is een belangrijk onderdeel bij persoonlijk leiderschap, waarbij Peter altijd denkt in termen van hard en hart. Hij noemt dat ‘de harde kant en de hartkant’. De harde kant is belangrijk, waarbij je kunt denken aan het goed regelen van zaken als productie, planning, marges, marketing, et cetera. Daarbij is het volgens hem van belang of je dat kunt combineren met wat hij noemt ‘de hartzaken’, zoals onder andere motivatie, focus, communicatie en lekker in je vel zitten. Deze twee kanten zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Peter ziet helaas veel ondernemers hun uiterste best doen om de harde kant te verbeteren, terwijl ze aan de hartkant de nodige steken laten vallen. Maar vanuit zijn ervaring is zijn overtuiging juist dat wanneer je je focust op verbetering van de hartkant, het aan de harde kant automatisch makkelijker gaat en beter wordt.

Veel ondernemers hebben wel hun ogen open, maar zijn niet meer wakker
Hij ziet veel ondernemers hard werken zonder enig besef te hebben waar het toe zal leiden. Of zoals hij het zelf mooi omschrijft: “Ze gaan honderd kilometer per uur, maar hebben geen idee wat de richting is. Een burn-out ligt dan op de loer, want je kunt het heel lang volhouden om jezelf uit te putten en vanuit wilskracht je tank leeg te rijden, maar het is bepaald niet duurzaam!”

De meeste ondernemers passen beter op hun bedrijf dan op zichzelf. Zijn filosofie is: ‘Draai het om. Pas beter op jezelf dan op je bedrijf’.

Hoewel Peter hier zakelijk nu ruim vijftien jaar mee bezig is, is hij er naar eigen zeggen eigenlijk al veel langer mee bezig: “Ik kom uit een ondernemersgezin. Mijn ouders hadden vroeger een aantal horecabedrijven. Daar zag ik al hoe de harde kant en de hartkant met elkaar verweven zijn; hoe dat werkt in een familiebedrijf. Werk en privé liepen door elkaar heen, wat op zich niet erg is, als je maar goed door hebt hoe je daar voor jezelf weer de goede keuzes in maakt zodat het voor jou klopt. Veel ondernemers hebben wel hun ogen open, maar ze zijn niet meer wakker. Ze zijn heel hard aan het werk, maar als ik ze stil laat staan en vraag of de manier waarop ze bezig zijn ten diepste ook datgene is wat ze willen, hoor ik heel vaak dat dat eigenlijk niet zo is. In de kern zijn veel ondernemers ook niet meer vrij. Een van de redenen om zelfstandig ondernemer te worden is het gevoel van vrijheid, maar veel van hen worden op een gegeven  moment toch een beetje de gevangene van hun eigen bedrijf; de speelbal van de omstandigheden. Vaak hebben ze dat zelf niet door, omdat het langzaam zo gegroeid is. Met MKB Wurkpleats en MKB Beter probeer ik ze wakker te maken, zodat ze dat gaan inzien en er iets aan gaan doen. Vervolgens ga ik dan met ze sparren om samen te ontdekken wát ze eraan kunnen doen om de spanning weg te nemen qua hoe de situatie nu is en hoe die eigenlijk zou moeten zijn. De kern daarvan is om ondernemers hun eigen verantwoordelijkheid daarin te laten ontdekken, zodat ze inzien wat ze zelf kunnen en moeten veranderen om tot betere omstandigheden te komen.”

Hij legt het mooi uit door ondernemen te vergelijken met sport: “Een topsporter of een team speelt wedstrijden, maar is ook continu bezig met het leerproces, namelijk trainen voor de volgende wedstrijd. Het gekke is dat een ondernemer alleen maar wedstrijden speelt zonder zichzelf de tijd te gunnen om te leren, te ontwikkelen en te groeien. Maar hij verwacht wel dat de wedstrijd steeds beter en makkelijker gaat.”

Drie sporen
Peter kijkt altijd op drie sporen. Hoe de organisatie zich ontwikkelt, hoe het individu zich ontwikkelt: de ondernemer en zijn eventuele personeel en, in het geval van medewerkers, hoe het team zich ontwikkelt. Met de ondernemer maakt hij eerst de balans op hoe het met die drie sporen zit die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, waarbij hij de vraag stelt of hij het voor de organisatie duidelijk heeft waar hij staat, waar hij voor gaat en hoe hij daar wil komen. Vervolgens vraagt hij hoe de ondernemer dat op orde heeft voor zijn personeel. Naar zijn zeggen komt hij er negen van de tien keer achter dat er op alle drie sporen niet geregeerd wordt; dat er geen leiderschap opgenomen wordt. Als Peter vraagt wat voor strategie er achter de organisatie zit, hebben de meeste ondernemers eigenlijk geen idee. Hij komt ondernemers tegen die met honderd man personeel nog op dezelfde manier werken als twintig jaar geleden bij de start van het bedrijf met tien man. De directeur bezoekt bijvoorbeeld  nog steeds zelf de klanten, terwijl dat eigenlijk niet meer kan, omdat hij er heel veel andere verantwoordelijkheden bij heeft gekregen. De meeste ondernemers worden qua tijd opgeslokt door de urgente zaken die geregeld moeten worden en leven eigenlijk bij de waan van de dag, waardoor ze zichzelf geen tijd gunnen om eens te evalueren en zo nodig een training voor het een en ander te organiseren.

Een waardevolle community waarin men met en van elkaar leert
Volgens Peter zijn veel ondernemers het gewend om alles zelf en alleen te doen. Via MKB Beter en MKB Wurkpleats probeert hij ze ervan te overtuigen dat ze veel beter kunnen sparren met andere ondernemers, zodat ze van elkaar kunnen leren. En dan gaat het over alle facetten van het ondernemerschap. De één heeft zijn HR-beleid veel beter onder de knie, terwijl de ander veel doelgerichter marketing toepast. Weer een ander is veel beter in het creëren van een vaste klantenkring en zo zijn er nog veel meer voorbeelden te bedenken.

Onder andere om die reden heeft hij de Facebookgroep ‘Ondernemers in Fryslân’ opgericht en daarna de andere ‘Ondernemers in…’ Facebookgroepen. Peter: “Een paar jaar geleden dacht ik na over manieren om mijn netwerk uit te bouwen en zag ik op Facebook de groep ‘Leeuwarder Ondernemers’ die gericht is op ZZP’ers. Ik vond het mooi om te zien dat ondernemers elkaar ook vonden op Facebook, waardoor ik daar verder op ingegaan ben. Nou voel ik mezelf geen ZZP’er en ik heb ook niet specifiek iets alleen met Leeuwarden, maar wel met de regio. Dus toen ben ik gaan zoeken of er ook een groep was voor ondernemers in Friesland, maar die bleek er niet te zijn. En omdat ik iemand ben die mensen met elkaar verbindt, aan elkaar plakt, informatie deelt en mensen iets mee wil geven, leek het mij een goed idee om zo’n groep op te richten voor de hele provincie. Vanuit mijn eigen vriendenkring heb ik daar dertig ondernemers in gezet en nu zijn het er ruim zevenduizend en heb ik in totaal tien van dat soort groepen over het hele land verspreid. Er gebeurt van alles in die groepen en er ontstaan samenwerkingen en complete partnerships. Men helpt elkaar écht: ‘Hé jongens, ik zit met deze fiscale vraag’, ‘Wie weet er een goede webdesigner?’, ‘Wie heeft er contacten in dat en dat land om daar zus en zo te doen?’. De hele dag komen er ondernemersvragen langs in deze groepen. Het is een waardevolle community geworden waarin men met en van elkaar leert en elkaar vooruit helpt.”

www.mkbbeter.nl & www.bentacera.nl/groeien-als-ondernemer

 

Tekst: Leo Singor

 

 

 

 

Ondernemers over de BCDN- MVO Connect

By | BCDN Verhalen

Ondernemers over de BCDN

Laagdrempelig, efficiënt en innovatief


De Business Contact Dagen Noord (BCDN) in het WTC Expo Leeuwarden worden steeds volwassener.  Inmiddels is het tweedaagse event naar eigen zeggen ‘hét zakelijk platform van het Noorden dat draait om netwerken, kennis delen en verbindingen leggen’. Voor 2019 staat het netwerk-evenement op 19 en 20 maart in de agenda. Hoe ervaren deelnemende ondernemers de beurs. Wat zijn hun plannen en waar kijken ze naar uit? Een kort rondje langs de velden.

Naam: Dibbo Dorrepaal
Bedrijf: MVO Connect
Functie: Mede-eigenaar
Geboortedatum: 17-09-1972
Geboorteplaats: Zwolle
Hobby’s’: koken, muziek, hockey, skiën, dingen doen met de kinderen
www.mvoconnect.nl

‘Commercie en duurzaamheid aan elkaar koppelen’


Dibbo, jullie timmeren met MVO Connect hard aan de weg. Wat is jullie onderscheidend voordeel?

Wij redeneren vanuit de ondernemer. Wij helpen ze concrete stappen te zetten naar duurzame bedrijfsvoering, maar doen dat vooral praktisch. Eerst kijken we waar energie valt te besparen en daarna kijken we naar de restbehoefte. Die stapsgewijze en vooral praktische (en pragmatische) aanpak is prettig voor ondernemers.

Wat is jullie ambitie met de BCDN 2019?
Wij stonden aan de basis van het duurzaamheidsplein dat enkele jaren geleden is gestart. Het is mooi dat dit een structureel karakter krijgt op een zakelijke beurs, want we moeten nu het MKB mobiliseren. Wij willen ondernemers laten zien dat duurzaamheid helemaal van deze tijd is en met praktische stappen bereikt kan worden. Alle informatie vind je op het Duurzaamheidsplein.

Wat vind jij een pluspunt van de BCDN?
Het is erg efficiënt. Ik vind het heel prettig om in slechts twee dagen heel veel ondernemers weer even te zien. Sfeer is leuk; de commercie druipt er niet van af; het bruist echt wel.

Waar mag eventueel nog aan gewerkt worden?
Wij zijn behoorlijk tevreden. Wij huren ook in het WTC, dus er is een nauwe band. In het krachtenveld van allerlei beurzen blijft het uiteraard van belang dat je qua stijl en aankleding blijft ontwikkelen, maar de BCDN is er al goed mee bezig; kijk maar eens naar alle pleinen, die zien er fantastisch uit.

Wat vind jij als ondernemer het mooiste van je vak?
Ik vind het mooie van mijn vak dat ik commercie en duurzaamheid aan elkaar kan koppelen. Kortom: een tweeledige winst voor ondernemers behalen.

Ondernemers over de BCDN- Faber Audiovisuals

By | BCDN Verhalen

Ondernemers over de BCDN

Laagdrempelig, efficiënt en innovatief


De Business Contact Dagen Noord (BCDN) in het WTC Expo Leeuwarden worden steeds volwassener.  Inmiddels is het tweedaagse event naar eigen zeggen ‘hét zakelijk platform van het Noorden dat draait om netwerken, kennis delen en verbindingen leggen’. Voor 2019 staat het netwerk-evenement op 19 en 20 maart in de agenda. Hoe ervaren deelnemende ondernemers de beurs. Wat zijn hun plannen en waar kijken ze naar uit? Een kort rondje langs de velden.

Naam: Jasper Reijgers
Bedrijf: Faber audiovisuals
Functie: senior sales executive events & broadcast/marketing executive
Geboortedatum: 01-12-1973
Geboorteplaats: Hengelo
Hobby’s: sporten, bootje varen, uit eten gaan (‘maar soms juist ook even thuis zitten en lekker niksen’)

‘Breed publiek kennis laten maken met de AV-branche’


Jasper, Faber audiovisuals is de afgelopen jaren gigantisch gegroeid en is internationaal bijna overal actief. Wat is in jouw ogen jullie onderscheidend voordeel?
We hebben de kennis en de internationale ervaring om grote producties te doen en we hebben de middelen om fors te investeren in de nieuwste technieken. We zitten bijvoorbeeld heel diep in Virtual Reality en passen dat dan niet alleen toe voor beurzen en evenementen, maar kunnen het voor bedrijven ook toepassen als een sales-tool waarmee ze bijvoorbeeld pitches kunnen winnen.

Wat is jullie ambitie met de BCDN 2019?
Wij werken eigenlijk altijd achter de coulissen; nu hebben we eens een podium. Dat vind ik leuk. We willen een breed publiek kennis laten maken met de AV-branche; laten zien wat er allemaal kán. Met Faber benaderen we dat heel praktisch. Bijvoorbeeld door specifiek te laten zien wat AV kan betekenen voor Retail.

Wat vind jij een pluspunt van de BCDN?
De ruime aandacht voor innovatie vind ik heel goed. En in het algemeen dat het een prachtige kans is om in korte tijd veel kennis te delen.

Waar mag eventueel nog aan gewerkt worden?
Ik vind dat de BCDN goed bezig is. Er is duidelijk een transitie gaande van netwerkbeurs naar event waar ook veel innovaties te zien zijn en waar je veel kennis kunt uitwisselen.

Wat vind jij als het mooiste van je vak?
Ik ben werknemer, geen zelfstandig ondernemer. Maar ik ervaar het als zeer prettig dat Faber audiovisueel aan werknemers veel ruimte geeft om zelf te ondernemen. Daar komt innovatie, creativiteit en handelingsvrijheid bij kijken. Dat geeft energie en haalt het beste uit mensen.